اثربخشی مصاحبه انگیزشی به شیوه گروهی بر امید به زندگی و سرسختی روانشناختی مادران دارای فرزند معلول ذهنی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی اصیل

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی تربت جام، تربت جام، ایران.

2 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران

3 مربی، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی3697-19395 تهران، ایران

4 کارشناسی ارشد راهنمایی و مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، نیشابور، ایران

چکیده

هدف و زمینه: پژوهش حاضر تعیین میزان اثربخشی مصاحبه‌انگیزشی‌ به شیوه گروهی بر امید به زندگی
و سرسختی روانشناختی مادران دارای فرزند معلول ذهنی بود.
مواد و روش: در پژوهش حاضر با توجه به هدف تحقیق از میان روش های پژوهش در روان شناسی
و علوم تربیتی، روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل مورد استفاده قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل 88 مادر دارای فرزند معلول کم توان ذهنی مدرسه کودکان استثنایی بصیر شهرستان خلیل آباد در سال 95- 1394 بود که در نمره سرسختی و امید به زندگی نمرات پایینی دریافت کرده بودند و از طریق روش نمونه گیری دردسترس و از بین آنها 30 مادر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر پرسشنامه مقیاس امید بزرگسالان اسنایدر 1991(AHS) و پرسشنامۀ سرسختی روانشناختی کوباسا 1998 می باشد. داده ها از طریق آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج: یافته‌های آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که بین درمان مصاحبه‌انگیزشی‌ به شیوه گروهی بر امید به زندگی و سرسختی روانشناختی مادران دارای فرزند معلول ذهنی رابطه معناداری وجود دارد.
نتیجه‌گیری: درمان مصاحبه‌انگیزشی‌ به شیوه گروهی بر امید به زندگی و سرسختی روانشناختی مادران دارای فرزند معلول ذهنی مؤثر است.

کلیدواژه‌ها