رابطۀ سبک های فرزندپروری والدین با خود ناتوان سازی و خودکارآمدی مددجویان کمیته امداد امام خمینی(ره)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی اصیل

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارومیه، آذربایجان غربی، ایران.

2 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارومیه، آذربایجان غربی، ایران. *(نویسنده مسؤول) Email: a.zeinali@iaurmia.ac.ir

چکیده

زمینه و هدف:سبک های فرزندپروری والدین پیامدهای کوتاه مدت و بلند مدت زیادی بر کودکان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ سبک های فرزندپروری والدین با خود ناتوان سازی و خودکارآمدی مددجویان انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش توصیفی تحلیلی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری این پژوهش، همۀ مددجویان کمیته امداد امام خمینی (ره) شهر ارومیه در سال 1393 بودند. از میان آنان 342 نفر (189 زن و 153 مرد) با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. همۀ آنان پرسشنامه های سبک های فرزندپروری، خودناتوان سازی و خودکارآمدی را تکمیل کردند. داده ها با روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیری با کمک نرم افزار SPSS-19 تحلیل شدند.
یافته ها: یافته ها نشان داد که سبک مقتدر با خود ناتوان سازی رابطۀ منفی و معنادار و سبک های مستبّد و سهل گیر با خود ناتوان سازی رابطۀ مثبت و معنادار داشتند. همچنین بین سبک مقتدر با خودکارآمدی رابطه مثبت و معنادار و سبک های مستبّد، سهل گیر و بی اعتنا با خودکارآمدی، رابطۀ منفی و معنادار وجود داشت (01/0>p). علاوه بر آن سبک های فرزندپروری والدین به طور معناداری توانستند 67 درصد از تغییرات خود ناتوان سازی و 61 درصد از تغییرات خودکارآمدی را پیش بینی کنند (0005/0>p).
بحث و نتیجه گیری: سبک های فرزندپروری والدین می توانند بر خودناتوان سازی و خودکارآمدی نقش اساسی داشته باشد. بنابراین پیشنهاد می شود که مشاوران و روانشناسان بالینی برنامه های مناسبی برای آموزش سبک های فرزندپروری جهت مداخله در خود ناتوان سازی و خود کارآمدی طراحی کنند.

کلیدواژه‌ها