شیوع عفونت های بیمارستانی و علل میکروبی در بیمارستان آموزشی درمانی نهم دی تربت حیدریه درسالهای 91 و 92

نوع مقاله: مقاله پژوهشی اصیل

نویسندگان

1 دانشجوی اتاق عمل،کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه، تربت حیدریه،ایران. *(نویسنده مسؤول) Email: darvishpoor.karim@gmail.com

2 دانشجوی پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایران.

3 گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایران.

4 گروه بهداشت، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه، تربت حیدریه،ایران.

چکیده

زمینه و هدف: عفونت های بیمارستانی، مشکل عمده در پزشکی مدرن و از علل شایع و مهم ابتلا، افزایش طول مدت بستری، تحمیل و افزایش هزینه های بیمارستانی  و بروز مخاطرات بهداشتی و مرگ و میر محسوب می گردد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع  عفونت های  بیمارستانی و علل میکروبی در بیمارستان آموزشی و درمانی  نهم دی تربت حیدریه اجرا شد.
 روش بررسی: این مطالعه به صورت تحلیلی مقطعی در سال 1391 و 1392 بر روی تمام بیماران دچار عفونت بیمارستانی در بیمارستان نهم دی تربت حیدریه انجام شد. به منظورگردآوری اطلاعات از پرسشنامه  روا و پایا استاندارد عفونت بیمارستانی استفاده شد. داده ها از طریق مراجعه به پرونده بیماران جمع آوری گردید و با استفاده از روش های آمار توصیفی و آزمون آماری مجذور کای توسط نرم افزار آماری  SPSS  نسخه 19  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: میزان شیوع عفونت های بیمارستانی به طور میانگین 7/0%  به دست آمد. بیشترین میزان عفونت های بیمارستانی در بخش ارتوپدی مشاهده گردید. شایعترین میکروارگانیسم های جدا شده به ترتیب شامل اشرشیا کلای(9/9درصد)،کلبسیلا(7/7درصد)، باسیل گرم منفی(7/7درصد)، انترو باکتر(7/7درصد) و استافیلوکوک کواگلازمثبت(7/7درصد) بودند. شایعترین محل ایجاد عفونت های بیمارستانی به ترتیب محل جراحی2/58%، پنومونی 4/26%، عفونت ادراری 8/8%و عفونت خونی 6/6% بود.
 نتیجه گیری: عفونت های بیمارستانی در بیمارستان نهم دی تربت حیدریه در سطح  پایینی بود. به منظور کاهش  بیشتر شیوع عفونت های بیمارستانی، تشخیص اولیه، بررسی مستمر میکرو ارگانیسم های موجود و رعایت اصول بهداشتی به وسیله کارکنان مخصوصاً در بخش ارتوپدی، انجام اقدامات لازم برای جلوگیری از گسترش عفونت های بیمارستانی و آموزش بهداشت توصیه     می شود. 

کلیدواژه‌ها